Hoe roze zaad een Canadees eitje vond

Al om 8 uur zat een flink publiek klaar. Het was rond half negen aangegroeid tot dertig. Want op de eerste donderdag van april werd bij ons een bijzondere film vertoond. Pink Nieuw-West was eerder met Bosch films in zee gegaan toen het om portretten van buurtvrijwilligers ging. Deze keer was het thema ‘zaad’ en ‘eitjes’.

Twee homomannen, Dennis en Lody, willen graag een kind. Hun nicht (jawel!) wil best voor hen zwanger worden, maar niet met een eitje van haarzelf. En een eitje van een andere vrouw implanteren is in Nederland niet toegestaan. Dus weken de heren uit naar Canada. Daarmee heb je een uitstekend script voor een film. Julia von Graevenitz bracht alle inspanningen en dilemma’s integer in beeld.

Mij bleef vooral de enorme steun van familie en vrienden bij. Zo deed de Sinterklaasvereniging, met diepzwarte Pieten, een fel bekritiseerde inzamelingsactie – er was immers 40.000 euro nodig. Haatmail bracht een van de moeders tot huilen: ‘het zijn wel mijn kinderen!’ Een steun die doorging toen een zwangerschap na de eerste poging uitbleef.

Na afloop kon het publiek zijn vragen kwijt aan de advocaat die Dennis en Lody had bijgestaan, Wilma Eusman. Zij legde uit dat een vrouw die een kind voor een ander ter wereld brengt altijd mede-ouder is. Door het kind te laten adopteren, in dit geval door de vader en zijn man, kan ze afstand doen van haar ouderschap. Waarom zou je dan niet gelijk een kind adopteren – was een van de vragen. Omdat veel mensen een eigen kind willen hebben. En werd daarna nog lang doorgepraat bij Coffeemania.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *